other languages

日本人

リチャード・アービブは1917年、ニューヨーク州グローバーズビルで生まれました。デザインを学び、ゼネラルモーターズに就職し、そこでスターデザイナーのハーレー・アールと働きました。第二次世界大戦後、ヘニー自動車会社が彼を雇い、1951年から1954年にかけて、彼は夢を車へと形にした。パッカードスーパーステーションワゴンは、わずかに湾曲したリアウィンドウを備え、当時37歳だったアービブのアイデアに基づいて設計されました。

1950年代、彼は2000年の自動車を彷彿とさせる車を作る計画を立て、「アストロ・ノーム（時空を駆け巡る車）」という名で、その構想を実現しました。ベースとなったのは、1955年式のナッシュ・メトロポリタン（別名「ベイビー・ナッシュ」）です。アービブは主に車の外観、特に乗客にパノラマビューを提供する半円形のルーフカバーに注力しました。また、広々とした室内空間も再現しました。車幅は通常の小型車よりもわずかに広く、室内空間もかなり広くなりました。

未来の自動車は、アメリカン・モーターズ・コーポレーション（AMC）の依頼を受け、リチャード・アービブ社によって開発され、ニューヨークのアンドリュー・マッツァロによって製作されました。当時の報道によると、全工程はわずか4ヶ月で完了しました。

1956年のニューヨーク国際オートショーを訪れた人々は、この未来のビジョンを初めて、そして唯一、まざまざと目にしました。その後、この車は忘れ去られ、1980年にようやく再発見されました。

Nederlands

Richard Arbib, geboren in 1917 in Gloversville, New York, studeerde design en vond een baan bij General Motors, waar hij samenwerkte met de sterontwerper Harley Earl. Na de Tweede Wereldoorlog werd hij aangenomen door de Henney Automobile Company, waar hij van 1951 tot 1954 zijn dromen in auto’s realiseerde. De Packard Super Station Wagon met zijn licht gebogen achterruit is terug te voeren op het idee van de toen 37-jarige Arbib.

In de jaren ‘50 ontwierp hij bovendien een auto zoals hij dacht dat die eruit zou zien in het jaar 2000! Onder de naam „Astro-Gnome – time and space car“ realiseerde hij zijn visie, gebaseerd op een conventionele Nash Metropolitan – de „Baby-Nash“ – uit 1955. De ontwerper legde het hoofdaccent op het uiterlijk, met name op de halfronde koepel die de passagiers een panoramisch uitzicht bood en die tevens diende als geluidskamer voor de ingebouwde hifi-radio en platenspeler. Omdat de auto iets breder was dan normale stadsauto’s in de compacte klasse, was ook het interieur aanzienlijk ruimer.

De toekomstauto werd ontwikkeld door de Richard Arbib Company Inc. op initiatief van de American Motor Corporation (AMC) en het handwerk werd uitgevoerd door de New Yorker Andrew Mazzaro. Volgens de gegevens uit die tijd nam het hele proces slechts vier maanden in beslag.

Op de New York International Auto Show van 1956 konden de beursbezoekers deze toekomstsvisie voor het eerst en voorlopig laatst in het echt zien. Daarna verdween het model weer uit de belangstelling om pas in 1980 opnieuw ontdekt te worden.

Polski

Richard Arbib urodził się w Gloversville w stanie Nowy Jork w 1917 roku. Studiował projektowanie i znalazł pracę w General Motors, gdzie współpracował z gwiazdą projektantów, Harleyem Earlem. Po II wojnie światowej rozpoczął pracę w firmie Henney Automobile Company, która była największym w Stanach Zjednoczonych producentem karoserii karetek pogotowia, karawanów i limuzyn. Henney był również jedynym dostawcą nadwozi dla Packarda, które w latach 1951–1954 zaprojektował Arbib. Słynny Packard Super Station Wagon, z lekko zakrzywioną tylną szybą, powstał właśnie na podstawie pomysłu 37-letniego Arbiba.

W latach 50. XX wieku projektant planował skonstruować samochód, który przypominałby pojazdy z przyszłości. Swoją wizję zrealizował pod nazwą Astra-Gnome — „samochód czasu i przestrzeni”, oparty na podwoziu modelu Nash Metropolitan z 1955 roku, znanym również jako Baby Nash. Arbib skoncentrował się przede wszystkim na wyglądzie samochodu, a zwłaszcza na sferycznym dachu, który zapewniał pasażerom panoramiczny widok. Zaprojektował również przestronne wnętrze auta.

Samochód przyszłości zaprojektowała spółka Richard Arbib Company, Inc. na zlecenie American Motors Corporation (AMC). Konstrukcję zaś wykonał Andrew Mazzara z Nowego Jorku. Według ówczesnych doniesień cały proces trwał zaledwie cztery miesiące.

Odwiedzający Międzynarodowe Targi Motoryzacyjne w Nowym Jorku w 1956 roku po raz pierwszy i jedyny mogli zobaczyć tę wizję przyszłości motoryzacji. Następnie samochód zniknął i został ponownie odkryty dopiero w 1980 roku.