other languages

日本人

ヴニバルト・イルミン・エーリッヒ・カムが製作した4台のプロトタイプのうち、最後の1台は「K4」と呼ばれていました。K4には標準的なBMW 335の直列6気筒エンジン（90馬力）が搭載されており、上級乗用車のカテゴリーに属する車でした。特徴として、この4ストロークエンジンは一定の速度で回転していると、燃料と空気の混合気が薄くなる仕組みになっていました。そのため、当時としてはすでに先進的な燃費向上の工夫が取り入れられていたことになります。もう1つの改良点として、走行中に運転者がタイヤの空気圧を変更できる内蔵メカニズムがありました。この仕組みにより燃料消費を減らすことができ、高速道路での高速走行で特に効果を発揮したと考えられます。しかし、カムによる設計は非常に重いことが欠点でした。K4の総重量は約1,500kgに達しており、これは大きな問題でした。一方で、標準的なBMW 335の重量はわずか1,300kgしかありませんでした。

結局、これらの改良は理論段階にとどまりました。第二次世界大戦が始まったことで、政治的な情勢が大きく変わり、この車をさらに発展させる余裕はほとんどなくなってしまったためです。1939年、ヴニバルト・カム教授がK4を設計し、1940年には評判の高いロイター社によって実車が製造されました。私たちの知る限りでは、路上テストも実施されたようですが、戦争の影響でプロジェクト全体がすぐに中断されたと考えられます。戦時中にこの車がどう扱われたのかははっきりしていません。1945年にフランス軍の手に渡ったとする曖昧な記録が残っているだけです。その後、この車の行方は完全に分からなくなりました。

Nederlands

Met de K4 creëerde Wunibald Irmin Erich Kamm de laatste van zijn vier prototypes. Met de 90 pk van de standaard zescilinder-lijnmotor uit de BMW 335 zou de K4 tot het hogere personenwagensegment hebben behoord. Een bijzonderheid was dat de viertaktmotor het benzine-luchtmengsel verarmde wanneer de motor constant met een gelijkblijvend toerental draaide, zodat er al vroeg ideeën over actieve brandstofbesparing in de praktijk werden gebracht. Een andere verfijning was een ingebouwd mechanisch systeem dat de bestuurder in staat stelde tijdens het rijden de bandenspanning te veranderen. Dit zou nuttig zijn geweest voor snelle ritten op de Autobahn, want ook hiermee werd een vermindering van het verbruik mogelijk gemaakt. Een groot nadeel bleek echter dat de carrosserie van Kamm erg zwaar werd, waardoor de K4 een totaalgewicht van bijna 1.500 kg bereikte – terwijl de standaard 335 slechts 1.300 kg woog.

Dit alles bleef uiteindelijk slechts theorie, want het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog bood nog maar zeer weinig ruimte voor verdere ontwikkeling van de auto. In 1939 ontwierp professor Wunibald Kamm zijn K4 en in 1940 werd de carrosserie op ware grootte gerealiseerd door het toen bekende en gerenommeerde bedrijf Reutter & Co GmbH. Voor zover bekend werden er ook nog proefritten uitgevoerd, maar vermoedelijk kwam het hele project kort daarop – door de oorlogsomstandigheden – stil te liggen. Er is niets bekend over wat er tijdens de oorlogsjaren met het prototype is gebeurd; uit het jaar 1945 is de vage mededeling overgeleverd dat het in handen van Franse troepen was gevallen maar daarna lopen alle sporen dood.…

Polski

Ostatni z czterech prototypów zaprojektowanych przez Wunibalda Irmina Ericha Kamma otrzymał oznaczenie K4. Dzięki jednostce napędowej o mocy 90 KM, powstałej na bazie standardowego rzędowego, sześciocylindrowego silnika BMW 335, model K4 należałby do segmentu samochodów osobowych klasy wyższej. Cechą szczególną tego czterosuwowego motoru było zużywanie ubogiej mieszanki paliwowo-powietrznej podczas pracy na stałych obrotach, co oznaczało, że już wtedy myślano o oszczędności paliwa. Kolejnym udoskonaleniem był wbudowany mechanizm, który pozwalał kierowcy zmieniać ciśnienie w oponach podczas jazdy. Było to prawdopodobnie przydatne podczas szybkiej jazdy po autostradach, ponieważ dzięki temu można było również zmniejszyć zużycie paliwa. Jednak poważną wadą projektu Kamma była duża masa samochodu — K4 ważył prawie 1500 kg, podczas gdy standardowy model 335 tylko 1300 kg.

Ostatecznie prace nad wozem chwilowo wstrzymano, ponieważ wybuch II wojny światowej pozostawił mało miejsca na dalszy rozwój samochodu. Zaprojektowany w 1939 roku model K4 przez nazistowskiego profesora Wunibalda Kamma doczekał się kontynuacji prac, bo już rok później znana i renomowana firma Reutter & Co skonstruowała karoserię do tego pojazdu. Z tego, co wiadomo, przeprowadzono również testy drogowe, ale cały projekt prawdopodobnie wkrótce potem porzucono z powodu rozwoju działań wojennych. Nie wiadomo, co działo się z samochodem w latach wojennej zawieruchy z wyjątkiem niepotwierdzonych informacji z 1945 roku, według których trafił on w ręce wojsk francuskich. Potem wszelki ślad po nim zaginął.