日本人
間違いなく、1930年代半ばに最初の高速道路区間が開通したことで、ドイツのバス建設は大きな推進力を得ました。ドイツ政府は主要都市を長距離バス路線で結びつけようとしました。大きな売上を期待した有名なメーカーたちは素早く反応し、流線型のデザインを取り入れたバスを提供しました。
1935年から利用可能だった最も現代的なサブフレームは、メルセデス・ベンツLo 3100のシャーシを使用したものでした。ワゴン・ファブリックAG ウェルディンゲンも、このシャーシを流線型のバスに選び、そのボディは有名なスタイリスト、ポール・ジャレイによってデザインされました。スイス人デザイナーがこのプロジェクトの推進力となったのか、それともボディ工場がデザイナーを依頼したのかは不明です。ポール・ジャレイの特徴的なラインは、すべて滴の形を基にしており、1935年に車輪がつけられたこのバスにもはっきりと見て取れます。このバスは95馬力のガソリンエンジンで動いており、1936年に製造された2番目のモデルには120馬力のディーゼルエンジンが搭載されました。
バスの車体は全て金属板で作られ、24人分の座席が設けられていましたが、おそらく2台分が製造されたと考えられます。
Nederlands
De bouw van autobussen in Duitsland kreeg halverwege de jaren ’30 ongetwijfeld een enorme impuls met de ingebruikname van de eerste delen van de Autobahn. De Rijksoverheid maakte bekend dat zij de grote steden wilde verbinden met langeafstandsbuslijnen. In de hoop op lucratieve verkopen reageerden de gerenommeerde fabrikanten snel en zij boden bussen aan met een gestroomlijnd ontwerp.
Het modernste busonderstel voor carrosseriebedrijven was vanaf 1935 beschikbaar in de vorm van het Mercedes-Benz Lo 3100-chassis. Waggon-Fabrik AG Uerdingen koos dit chassis dan ook voor hun gestroomlijnde bus, waarvan de carrosserie werd ontworpen door de beroemde stylist Paul Jaray. Het is niet bekend of de in Zwitserland gevestigde Jaray zelf de drijvende kracht achter het project was of dat de carrosseriebouwer de ontwerper had ingehuurd. De opvallende lijnen van Paul Jaray, die allemaal geïnspireerd waren door de vorm van een druppel, zijn ook duidelijk zichtbaar in de bus die in 1935 op de weg kwam. De bus werd aangedreven door een benzinemotor van 95 pk; bij het tweede exemplaar, gebouwd in 1936, werd een dieselmotor van 120 pk ingebouwd.
Van deze volledig plaatstalen carrosserie, welke voorzien was van zitplaatsen voor 24 passagiers, werden hoogstwaarschijnlijk slechts twee exemplaren gebouwd.
Polski
Español
No hay duda de que la fabricación de autobuses en Alemania recibió su impulso definitivo a mediados de los años 30 con la inauguración de las primeras secciones de autopistas. Y es que el gobierno de la época quería conectar las grandes ciudades del país con líneas de autobús de larga distancia. Prometiéndoselas muy felices con las ganancias que podrían obtener, los fabricantes de la época se lanzaron rápidamente a la creación de autobuses de diseño aerodinámico.
La subestructura más avanzada en 1935 que se encontraba disponible para los carroceros de la época era el chasis del Mercedes-Benz Lo 3100. La empresa Waggon-Fabrik AG Uerdingen también eligió este chasis para su modelo, que fue diseñado por el reconocido diseñador Paul Jaray. No se sabe si el suizo fue el impulsor del proyecto o si por el contrario fue la empresa alemana quien le encargó el diseño. En cualquier caso, el resultado fue un modelo de líneas llamativas, basadas en la forma de una gota de agua para ofrecer menor resistencia al viento. El vehículo estaba propulsado por un motor de gasolina de 95CV, que sería sustituido por uno diésel de 120CV en la segunda unidad, que data de 1936.
Se cree que estas fueron las únicas dos unidades fabricadas con este diseño, cuya carrocería era enteramente de chapa y que tenía una capacidad para albergar a 24 pasajeros.
