other languages

日本人

1938年にタトラ 57Bが発表された際、この乗用車を救急車として活用したいという構想があった。この構想を実現する任務は、名門の車体製造業者であるカロセリー・ソドムカに委ねられた。ヴィソケー・ミートにある熟練のモデル製作者と整備士たちは、ローラーで移動可能なストレッチャーに患者を横たえたまま搬送できるよう、新しい車体を仕立て上げた。車両全体の全長が不足していたため、ストレッチャーはリアウィンドウのすぐ後ろからフロントガラスまでの全長を占めていた可能性が高い。車内は極めて簡素で、ストレッチャー以外に何も置くスペースがなかったため、左側にヒンジが付いた後部ドアからのみ出入りが可能だった。これは当時の患者搬送に関する考え方に沿ったものであり、ラジエーターグリルと後部ルーフに設置された赤十字のマークが入った2つの小さな丸い信号灯により、タトラ 57Bは視覚的に救急車として識別できるようになっていた。義務付けられていた半覆いの窓も、この用途を示していた。

現存する写真以外には、この車両の歴史について何も知られていないが、1台限りの製作に留まり、現存していないことは確かである。短い戦前期における政治情勢が、計画されていた量産化の妨げとなった可能性も否定できない。

Nederlands

Op het moement dat de Tatra 57B in 1938 werd gepresenteerd, bestond al de wens om deze personenauto ook als ziekenwagen te gebruiken. De opdracht om dit in de praktijk te realiseren werd gegeven aan het destijds gerenommeerde carrosseriebedrijf “Carrosserie Sodomka”. De bekwame vormgevers en monteurs in Vysoké Mýto construeerden de nieuwe carrosserie zodanig, dat een patiënt liggend kon worden vervoerd op een brancard die op rollen naar binnen kon worden geschoven. Door de geringe afmetingen van het voertuig nam de brancard waarschijnlijk vrijwel de volledige lengte in beslag, van net achter de achterzijde tot aan de voorruit. De beperkte binnenruimte was alleen toegankelijk via een achterdeur die aan de linkerkant scharnierde, want naast de brancard was er geen plaats voor iets anders. Dit kwam overeen met het toenmalige idee van ziekenvervoer waarbij twee kleine ronde signaallampen met een rood kruis op de grille en aan de achterzijde op het dak de Tatra 57B ook uiterlijk als ziekenwagen herkenbaar maakten. Daarnaast wezen ook de verplichte half afgedekte zijruiten op deze toepassing.

Over de verdere geschiedenis van dit prototype is, behalve de bewaard gebleven foto’s, niets bekend. Wel staat vast dat het bij één uniek exemplaar bleef wat niet bewaard is gebleven. Of de politieke ontwikkelingen in deze korte vooroorlogse periode een eventuele serieproductie hebben verhinderd, kan niet worden uitgesloten.

Polski

Kiedy w 1938 roku zaprezentowano model Tatra 57 B, pojawiła się koncepcja wykorzystania tego samochodu osobowego jako karetki pogotowia. Realizację tego zadania powierzono renomowanej firmie Carrosserie Sodomka. Wykwalifikowani konstruktorzy i mechanicy z tego zakładu dostosowali nowe nadwozie tak, aby pacjent mógł być transportowany w pozycji leżącej na noszach wyposażonych w rolki, dzięki którym chorego można było swobodnie wsuwać i wysuwać. Ze względu na niewielką długość całego pojazdu nosze najprawdopodobniej zajmowały całą długość sanitarki — od tylnej aż do przedniej szyby. Do skromnego wnętrza można było wejść tylko przez tylne drzwi z zawiasami zamontowanymi po lewej stronie — oprócz noszy nie było w pojeździe miejsca na nic innego. Było to zgodne z ówczesnym podejściem do transportu pacjentów. Okrągłe światła sygnalizacyjne z czerwonym krzyżem na osłonie chłodnicy i z tyłu dachu sprawiały, że Tatra 57 B była łatwo rozpoznawalna jako karetka. Częściowo zasłonięte szyby również wskazywały na to przeznaczenie samochodu.

Oprócz informacji, które można wyczytać z zachowanych zdjęć, o pojeździe nic nie wiadomo, choć pewne jest, że powstał tylko jeden egzemplarz, który nie przetrwał. Najprawdopodobniej ustalenia konferencji monachijskiej (oderwania Sudetów od Czechosłowacji i przyłączenia ich do III Rzeszy) oraz II wojna światowa stanęły na przeszkodzie planowanej produkcji seryjnej sanitarki.